Esplikatu beharra dakat aurrena ze disko gogorra galdu eta borratuta aurkitu nuenian galdu nun gauza garrantzitsu bakarra nuen pelikularik onena zan. Umiak aurkitu nituen momentukoa.
Hitzez aber reproduzitzeten gertatutakua.
Gaueko 12 ak aldera Denisen etxetik bakoitza bere etxera abiatu ginan afaldu eta gero. Nik Boilers-en ondoan dauden arbusto batzutara.
Bidian bi enano ikusi nitun geratzeko iten eta gerau eta barrura sartu zian. Nik nola frantsezez eztakaten ideaik enakin noa junaizuen eta amak earra bronka botako ziyela esan nien.
Total, kotxian 5 km baino geio in eta geo konturatu nitzan haiek etzijoaztela inora eta amaik edo aitaik etzekatela.
Hala ba mapa bat atera eta ea nora junaizuen esan niyen eta risilla hartian orduerdi pasa eta geo Essaouira esate zien beti asike Essaouira pentsau ginun.
Baina Essaouira 3 ordutara edo dao eta aparkatu, zeoze kozinatu eta jan eta han lo egingo genula dezidiu ginun unanimidadez.
Kasualidadia neguko gaurik hotzenetako batian.
Hurrengo egunian, motxila bat, erropa pixkat eta lau duro eman eta penakin destinuan utzi nitun mikrobiyuak.
Egun luze batzutan enitun burutik kendu.
I found these kids on the road to my sleeping point at 1 am or so after thet nice dinner as everyday at Dennises place.
I realize after they came in that they didnt have nowhere to go so with hardly understanding we made an agreement of going to Essaouira the next day.
It was to late go nowehere and we had to sleep and eat before.
It was one the coldest nights of the Maroc-ian winter and there was no sense in left them behind
I didnt forget them for a while.
Encontre estos dos enanos a la una de la madrugada en la carretera. No tenian a donde ir y nos dirigimos hacia Essaouira que estaba en el quinto carajo.
Hacia frio, era tarde, asi que comimos y sobamos y partimos hacia destino otra vez a duras penas entendiendonos.
